Tongariro Crossing

Tongariro Crossing to jedna z dziesięciu najładniejszych jednodniowych wycieczek pieszych na świecie. Właśnie tam zabrali mnie moi rodzice w trzecim dniu pobytu w Nowej Zelandii. Tak szybko? Już w trzecim dniu pobytu? Tata podobno sprawdził pogodę na następne dni i nie wyglądała ona ładnie, więc zdecydowaliśmy się opuścić Auckland wcześniej, niż planowaliśmy, by zdążyć złapać ładną pogodę na tę wyjątkową wycieczkę. Siedemnaście kilometrów długości, prawie 1300 metrów zmiany wysokości i ponad 200 zdjęć, które zrobił tata - rzeczywiście wyjątkowa wycieczka.

Wyruszyliśmy rano, o godzinie 8:00 z naszego hoteliku YHA w Ohakune. O godzinie 11:00 wyspindraliśmy się już pod masyw wulkanu Mt. Ngauruhoe, który w ekranizacji Władcy Pierścieni pozował jako Orodruina - Góra Przeznaczenia.

Tata pozuje ze mną w dalszej części wycieczki. W tle również mamy Górę Przeznaczenia - Mt. Ngauruhoe. Na plecaku taty możecie zauważyć moje śpiochy, które były tak mokre, że mama musiała mi je w te pędy zmieniać. Wbrew pozorom, wcale ich nie przesikałam - tylko było mi bardzo ciepło, więc się mocno spociłam.

Wulkaniczny krajobraz z resztkami ustępującej zimy. W końcu to druga połowa listopada - czyli prawie koniec wiosny w Nowej Zelandii. Jeziorka poniżej mają zielone zabarwienie z powodu wysokiego zmineralizowania (tak przynajmniej twierdzi tata, ale ja jeszcze nie znam takich skomplikowanych słów). Według mnie to one mają nawrzucane za dużo trawy i dlatego są takie zielone.

Tata się zmęczył i mama przejęła ważne zadanie noszenia mnie na tej wycieczce. Dotarliśmy do niebieskiego jeziora. Woda w nim również jest wysoko zmineralizowana, ale innymi minerałami. Nawet podobno nadaje się do picia, ale nie próbowaliśmy.

Po dziesięciu godzinach marszu (z przerwami na karmienie, przebieranie, robienie zdjęć i takie tam), dotarliśmy wreszcie do końca szlaku. Mając zaledwie trzy miesiące i parę dni (no, prawie cztery miesiące) byłam jedną z najmłodszych osób, które pokonały Tongariro Crossing.